Główne założenia

21 Lis

Każdy szanujący się filozof wprowadza nowe pojęcia do nauki. W tym przypadku Emmanuel Kant nie wyróżniał się zbytnio od swoich poprzedników, nowych pojęć tworzył bowiem bardzo dużo. Posiadało to jednak jak najbardziej uzasadnione podstawy – w celu przedstawienia swoich poglądów musiał opracować całkowicie nowy język filozoficzny, inaczej dokładne wyrażenie koncepcji byłoby niemożliwe. Powoduje to, że idee Kanta wydają się bardzo skomplikowanymi i trudnymi w odbiorze. Jeśli pozna się jednak podstawowe z zasad, wtedy zrozumienie kolejnych, bardziej złożonych, jest wyraźnie ułatwione. Przede wszystkim Kant za podstawę do swych przemyśleń przyjmuje brak jakichkolwiek założeń początkowych, z wyjątkiem uznania zasad kierujących logiką. Prowadzenie badań w takiej formie nazywał transcendencją, ponieważ w ich przypadku miejsce ma wykroczenie, poza wiedzę, którą się posiada i którą posiada ludzkość. Poszukiwał on sądów, które są prawdziwe pod każdym względem, a zarazem mogłyby nieść informacje o otaczającym świecie. Stworzył zasadę, która traktowała o dwóch głównych składnikach naszego życia, a mianowicie o czasie oraz przestrzeni. Są one formami, w których są wtłoczone nasze odbiory i wrażenia zmysłowe. Oprócz tego każdego z ludzi wyróżnia tak zwany rozum spekulatywny, który tworzy idee Boskie, duszy oraz kosmosu, w ludzkiej naturze leży bowiem istota zgłębiania tychże idei co prowadzi jednak do zbłądzenia oraz do spowolnienia rozwoju nauki. Obok rozumu tego typu wyróżnia także rozum praktyczny. Jego główną domeną są prawdy posiadające charakter normatywny. Rozum ten odpowiedzialny jest także za tworzenie nienaruszalnych postulatów, między innymi tez o wolnej woli, nieśmiertelności duszy i wielu, wielu innych tym właśnie podobnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *