Filozofia

21 Lis

Heglowi w jego filozofii chodziło przede wszystkim o odnalezienie realnego oraz możliwego do udowodnienia powiązania z absolutem. Dedukcja zjawisk różnego rodzaju oraz nieokreślonych form nie jest dla niego zadowalająca, podobnie jak dedukcja mnogich substancji powstającej z jednej nieokreślonej. Zjawia się ostatnie i najwyższe zadanie prezentowanego przez niego idealizmu, czyli jednoznaczne odkrywanie zjawisk związanych z absolutem. W celu dojścia do tego trzeba przede wszystkim sprawić, aby nieokreślony dotychczas absolut stał się określonym. Zadanie takowe stawia sobie tak naprawdę każda z nauk, to samo uczynił także właśnie Hegel. Był on bowiem przekonany, że jego sposób dedukcji będzie jak najbardziej skuteczny, szczególnie w momencie jeśli absolutu nie będzie rozumieć w kategoriach ducha. Twierdzi on bowiem jednocześnie, że substancja musi stać się rzeczywistym podmiotem. Hegel oprócz tego był także propagatorem metody dialektycznej przy prowadzeniu badań. Zapoczątkowana została ona już przez Platona i w ciekawy sposób rozwinięta właśnie przez idealistów w czasie niemieckiego romantyzmu. Trzeba w tym przypadku założyć, że główna istota rzeczywistości oraz prawdy to sprzeczność. W sprzeczności rozwija się duch, natura ludzka i tak dalej. Prawda oraz otaczająca nas rzeczywistość w takowym ujęciu może być więc rozumiana jako syntezujące się nieustannie sprzeczności. Jak widać filozofia Hegla jest złożoną i jej ogólnikowe przedstawienie nie daje możliwości zrozumienia jej podstawowych założeń, a tym bardziej dokładniejsze zagłębienie się w nie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *