Organizacja partii

20 Lis

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza działała w oparciu o zasady centralizmu demokratycznego, który miał w teorii zakładać wyłanianie władz w sposób demokratyczny oraz podejmowanie decyzji i kierowanie jej działalnością. W istocie ten właśnie sposób sprawowania władzy w partii stał się w końcu odmianą systemu zwanego wodzowskim. W rzeczywistości najważniejszą rolę w całej partii odgrywał tak zwany KC, czyli Komitet Centralny, biuro polityczne oraz kierownictwo samej partii o liczbie kilkunastu członków. Najważniejszą postacią był natomiast pierwszy sekretarz komitetu centralnego, pomimo faktu, że podlegał pod ścisłą kontrolę związku radzieckiego. To właśnie te struktury w głównej mierze podejmowały decyzję związane o polityce kraju oraz o ludziach zasiadających w najważniejszych instytucjach oraz zakładach pracy. Oficjalnie jednak zadanie to miało należeć do członków zjazdu partyjnego, który odbywał się co kilka lat, przeważnie co pięć. Pomiędzy takowymi zjazdami odbywały się także co kilka lat konferencje partyjne pomniejszych komitetów. Najmniejszą jednostką administracyjną PZPR był POP, czyli Podstawowa Organizacja Partyjna działająca na każdej uczelni, w zakładzie pracy, w instytucji kulturalnej i tak dalej. Najważniejszą rolę odgrywał w partii jednak tak zwany aktyw, czyli wszyscy Ci, którzy polityką zajmowali się profesjonalnie i zawodowo i to właśnie one były rekomendowane przez zwierzchników do sprawowania pieczy nad najważniejszymi państwowymi instytucjami.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *