Poznań 1956

20 Lis

W 1953 roku zmarł wielki wódz ZSRR- Józef Stalin. Jego miejsce na czele ogromnego imperium zajął Nikita Chruszczow, który odrzucił pogląd zwany stalinizmem. To, obok śmierci Bolesława Bieruta i ogłoszenia amnestii politycznej stało się przyczynami kryzysu społecznego w czerwcu 1956 roku. Miał on także inne, społeczne, podłoże. Robotnicy wszyli na ulice domagając się podstawowych warunków do życia. „Chleba i wolności” brzmiało jedno z haseł. Bezpośrednią przyczyną strajków i manifestacji było także wycofanie się władz z porozumienia z robotnikami, gwarantującego zwrot nielegalnie pobieranego podatku od najlepiej zarabiających robotników. 28 czerwca na ulice Poznania wyruszyła ogromna demonstracja, zniesmaczona przedstawionymi wyżej działaniami i stanem społecznym. Bardzo szybko przerodziła się ona w zbrojne walki. Do zakładów im. Hipolita Cegielskiego przyłączyły się także mniejsze poznańskie fabryki, przez to tłum liczył około 100 tysięcy osób. Władze zareagowały wprowadzając do miasta piechotę i oddziały pancerne. Manifestację stłumiono, wyciągnięto jednak z niej skutki i postanowiono działać.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *