Humanizm

19 Lis

W dobie renesansu do głosu doszły pragnienia myślicieli dotyczące całkowitej zmiany sposobu myślenia. W średniowieczu w centrum uwagi stał Bóg, a człowiek był uważany za istotę niedoskonałą. Wierzono w dualizm ciała i duszy, zatem dusza była doskonała i idealna, nieśmiertelna i wieczna, a ciało było tylko jej więzieniem. Wraz z nadejściem humanizmu sytuacja się odwróciła. W centrum uwagi znajdował się już człowiek, co nazwano antropocentryzmem, a ciało i dusza stanowiły jedność i byt doskonały.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *