Społeczeństwo polskie

19 Lis

Pod koniec średniowiecza terytorium Polski obejmowało Koronę Królestwa Polskiego i Wielkie Księstwo Litewskie. Podobnie jak w innych krajach Europy, w Polsce zaczęły się kształtować stany takie jak duchowieństwo, rycerze- szlachta, mieszczanie i chłopi. Duchowieństwo ukształtowało się nieco inaczej. Był to jedyny stan do którego można było należeć bez względu na pochodzenie. Chłopi stanowili najliczniejszą grupę i byli zmuszeni uiszczać odpowiednie opłaty na rzecz władcy i Kościoła. Mieszczanie otrzymywali natomiast przywileje lokacyjne. Miasta nie tworzyły jednak wspólnoty. Każde z nich oddzielnie zabiegało dla siebie o przywileje u króla. Stan o nazwie rycerstwo- szlachta ukształtował się z możnowładztwa i rycerstwa. Posiadali oni najwięcej przywilejów. Wskutek tych właśnie przywilejów, u schyłku średniowiecza został zapoczątkowany polski parlamentaryzm, a szlachta miała coraz większe znaczenie w społeczeństwie i coraz większy wpływ na władzę w państwie. Początki polskiego parlamentaryzmu są tożsame z nadaniem pierwszych przywilejów, zatem przywileju w Budzie, nadanego w 1355 roku, a także przywileju koszyckiego z 1374 roku. Oba te przywileje zostały nadane przez Ludwika Andegaweńskiego. W krótkim czasie szlachta posiadała już na tyle przywilejów, aby współdecydować w sprawach państwowych. Zaczęto więc zwoływać sejmiki ziemskie. Dały one początek sejmowi walnemu, który został zwołany po raz pierwszy w 1493 roku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *